66 - طلحى پس از مردن ، عورت خود را مىپوشاند ابن جوزى و ابن كثير از احمد اسوارى كه ثقه بود و اسماعيل بن محمّد حافظ « 1 » را به دست خود غسل داده بود ، نقل كرده‌اند كه گفته است : هنگام غسل دادن ، آنگاه كه خواسته بود خرقه را از عورت او بردارد ، شيخ اسماعيل با دست خود آن را بر روى عورت خود كشيد و آن را پوشاند و غسل‌كننده بر زبان آورد كه آيا پس از مرگ هم مىتوان زنده شد ؟ « 2 » پس از مرگ ، امثال طلحى ديگر زنده نيستند ، تا روزى كه وقت معلوم فرارسد ، ليكن اين غلو در طرفدارى و دوستى است كه زنده مىكند و مىميراند و مىميراند و زنده مىكند . 67 - فرمانبردارى حيوانات و جمادات از منبجى امام ابو محمّد ضياء الدين وترى نقل مىكند كه شيخ عقيل بن شهاب الدين احمد منبجى عمرى يك از نوادگان عمر بن خطاب ملقب به غواص گفت : خداوند سخن مرا در هرچيزى نافذ كرده و نفوذ كلمه به من داده است . سپس حالت وجد به او دست داد و برخاست و گفت : اى چرندگان ، اى سنگ ، اى درخت ، مرا تصديق كنيد كه من هرگز ادعاى باطلى نكرده‌ام . حيوانات وحشى از كوه سرازير شدند و نعره و فريادشان در تمام خانه‌ها پيچيد و سنگها به رقص درآمدند . يكى بلند شد ، يكى افتاد و شاخهء درختان يكديگر را در آغوش گرفتند . آنگاه كه او حاضر شد و به خود آمد ، همگى خاموش شدند و به حال خود بازگشتند . « 3 » وترى مىگويد : او را براى آن لقب غواص داده‌اند كه در كنار فرات از برابر گروهى از

--> ( 1 ) . ابو القاسم طلحى شافعى ، اهل اصفهان بوده است . ابن جوزى گويد : متدين و ثابت‌قدم و در حديث و تفسير و لغت سرآمد بود و به سال 459 تولد يافته و به سال 535 در اصفهان وفات كرده است . ( 2 ) . تاريخ ابن كثير : 12 / 217 ؛ المنتظم : 10 / 90 . ( 3 ) . روضة الناظرين 36 .